Verlogolisering van voedingsmiddelen
Nederlanders zijn gek op logo's. Niet alleen op kleding, auto’s of brilmonturen maar de verpakkingen van voedingsmiddelen staan tegenwoordig bol van de logo’s en keurmerken.
Zo is er een frambozenfrisdrank te koop dat 0,00012 procent framboos bevat en het 'Ik kies bewust' logo draagt. Dat het pak rondom bedrukt is met frambozen mag de pret niet drukken. Er is weinig wetgeving die dergelijke trucjes verbiedt.
Een grote supermarkt heeft nu een eigen gezondheidslogo opgericht: 'Het klavertje 4 logo!' Ik dacht eerst dat dit een soort geluksbrengertje was. 'Je hebt geluk als je weet wat in dit product zit, of je hebt geluk als je dit product overleeft...'
De consument snapt al snel niets meer van al dat keurmerk gereutel. Een logo is eigenlijk bedoeld om veel informatie samen te vatten tot één plaatje. Dat is best goed overigens want de consument snapt erg weinig van wat op de etiketten staat laat staan dat ze die kunnen lezen.
Wij schieten nu erg ver door. Alleen voor voedingsmiddelen zijn er ruim 30 logo's voorhanden. Nu moeten we de lettertjes op het etiket nóg kleiner maken. De lettergrootte is Warenwettelijk nog niet eens goed geregeld. Er gloort hoop. Sinds januari 2008 is een EU wetsvoorstel gedaan om de lettergrootte op het etiket minimaal 3 millimeter hoog te maken. Typisch Brusselse humor.
De verpakkingen worden zo snel logoloos en het etiket is dan eindelijk met goed fatsoen te lezen! Dan kan ik eindelijk het klavertje 4 inlijsten. Ik hoef niet meer met goed geluk van een ander te kopen.












Gezien het feit dat deze nieuwe (maar met respect wel creatief gevonden) marketinggadgets zoals 'ik kies bewust' ook sterk aankoopbevorderend werken, kan je dus met het grootste gemak stellen dat de meeste consumenten ten aanzien van voeding eigenlijk nog steeds op hetzelfde kennisniveau zitten als in hun eerste prille levensjaren. Met andere woorden, men is doorgaans onbewust en onbekwaam als het om keuzes voor voeding aangaat.
Het is frapant dat dit suggestief 'onafhankelijke keurmerk' in het leven is geroepen door de A-merk fabrikanten. Die per definitie meesters zijn in het beinvloeden van 'onbewuste' aankoopprocessen. Wordt suggestieve misleiding nu de nieuwe vorm van verleiding? Ik vrees van wel.
Gelukkig dat onze grootgrutter een eigen variant heeft bedacht. De verwarring voor de consument wordt alleen maar groter. Dus ga ik maar genoegelijk van uit dat uiteindelijk deze veelvoud tot zoveel onduidelijkheid gaat leiden, dat het verkoopstimulerende effect uiteindelijk langzaam verdwijnt. Hoeft de wetgever niet meer in grijpen.