‘Verburg wil volop voeding van eigen bodem’. Zo kopten de kranten onlangs. Volgens minister Verburg moeten Europese boeren weer voldoende eten produceren voor de eigen bevolking. De tijden zijn volgens Verburg voorbij dat er altijd import van goedkoop voedsel mogelijk is. Mooi voorbeeld is natuurlijk de graancrisis begin dit jaar. Als het aan Verburg ligt, wordt het credo ‘Eigen voer eerst!’.

Een credo dat perfect past in de huidige zucht naar streekgerechten met supermarkten als Marqt en concepten als Gijs en StreekSelecties als pleitbezorgers. Een credo ook dat prima past bij buzzwords als craddling, from farm to fork, foodmiles en minder belasting voor het milieu. Ook voor de vaderlandse boeren zou dit goed nieuws moeten zijn.

Zou … want een week geleden werd er door het kabinet een ander proefballonnetje opgelaten: om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, moeten we met z’n allen minder rund en varkensvlees en juist meer kip gaan eten. Daar sta je dan als streekboer. Meer voeding van eigen bodem, maar minder vlees van welke bodem dan ook. Daar kun je met je boerenverstand toch niet meer bij!

Maar Nederland zou Nederland niet zijn als ook hier geen ‘slimme’ oplossing voor kwam. Boeren moeten gewoon en masse overstappen op de visserij, luidt het milieuvriendelijke reddingsplan. Vaarwel varkens en koeien en welkom heilbot en zalm.

Menig boer is zich inmiddels al aan het oriënteren op een nieuwe carrière als viskweker. Niet meer voor dag en dauw opstaan om je koeien te melken, maar een paar keer per dag netten vol kweekvis ophalen. De vis wordt ook nu duur betaald: met het failliet van de ouderwetse boer. En de consument eet straks ’s ochtends geen eitje meer, maar kaviaar bij zijn ontbijt. Alhoewel, kip mag, want pluimvee is minder belastend voor het milieu dan varkens- en rundvlees.

Het zal allemaal wel loslopen gok ik, want ik kan me niet voorstellen dat ‘De Nederlander’ zich zijn biefstukje of bal gehakt laat ontzeggen omdat een moot zalm beter voor het milieu is. Of die zalm nu uit een Noorse rivier of een Nederlandse kweekvijver komt. Ik wacht het dus allemaal rustig af. Ondertussen neem ik nog een glas wijn van vaderlandse bodem, want die kwaliteit wordt volgens de Nationale Wijnkeuring beter en beter. Misschien dat de varkensboeren van nu beter de wijnboeren van morgen kunnen worden?