Boeiende bijkomstigheid van recessietijd is de vindingrijkheid van ondernemers om van de nood een deugd te maken. Ondernemers die juist in deze tijd hun gasten met creatieve ideeën aan zich proberen te binden.

Mooi voorbeeld is het betaal-wat-je-wilt-principe. Het werkt als volgt: je gaat uit eten en als toetje bepaal je zelf wat je voor dat maal betaalt. Het gebeurt al in een Belgisch crisisrestaurant en het zal waarschijnlijk niet lang duren eer een Nederlandse ondernemer dit idee omarmt.

Maar ik vraag me af of dat sympathieke Vlaamse idee hier wel kans van slagen heeft. Klanten zal die Nederlandse variant heus wel trekken, maar ik ben bang dat die gasten voornamelijk van het type 'Voor een dubbeltje op de eerste rang' zullen zijn. Gasten die de duurste gerechten van de kaart kiezen om vervolgens met een grijpstuiver te betalen. Gewoon omdat het kan.

Want het ondernemend denken voor eigen portemonnee beperkt zich niet alleen tot de Nederlandse ondernemers, maar zit in alle Nederlanders. Geen Hollander zo gek om meer te betalen als minder ook prima is. Het is dus juist onze collectieve koopmansgeest die dit soort sympathieke ideeën al bij voorbaat de nek omdraait. Dat zit nu eenmaal in onze natuur.