In de herfst van dit jaar verschijnt het eerste echte Nederlandse kookboek voor het Stenen Tijdperkdieet. Met gerechten die onze verre voorvaderen zouden hebben gelust, in de periode dat die in beestenvellen achter wilde beesten aanrenden. En andersom.

De gerechten in het boek zijn ontsproten uit het brein van Eric van Veluwen en Karine Hoenderdos. De topkok en de diëtiste lieten zich inspireren door het idee dat we eigenlijk moeten eten zoals we deden in de periode voordat de voedingsindustrie ontstond, voordat we landbouw bedreven en zelfs voordat we vee gingen houden. Het paleodieet, zoals het gestaag populairder wordende Stenen Tijdperkdieet ook wel heet, bestaat vooral uit dierlijke producten, knollen, noten en fruit. Zuivel en granen schitteren door afwezigheid. Zo’n voedingspatroon is optimaal voor onze gezondheid, aldus de originele bedenkers van het paleodieet.

Een bureau dat dit soort trends in de gaten houdt vroeg me laatst wat ik, als betweterig journalist zonder diepgaande kennis van zaken, daarover dacht. Moeten voedingsbedrijven inspelen op de paleotrend? Wilden de heren en dames weten.

In de meeste gevallen niet, luidde mijn antwoord. Niet zozeer omdat het paleodieet past in een anti-industriële traditie waarin moderne bedrijven niets te zoeken hebben, maar vooral omdat voedingsbedrijven alleen onder bijzondere condities beter worden van gezondheidstrends.
Kijk maar naar Heinz. Heinz profiteert van de positieve gezondheidsberichten over lycopeen, een kankerremmend stofje in tomaten dat alleen vrijkomt door intensieve bewerking. Consumptie van tomatenketchup, tomatenpuree en tomatensaus vermindert daarom de kans op prostaatkanker, verse tomaten niet. Heinz heeft het onderzoek naar lycopeen ondersteund en dankbaar gebruikt voor promotiedoeleinden – maar Heinz maakte al tomatenproducten vóórdat epidemiologen stuitten op het bijzondere effect van lycopeen.

Ander voorbeeld:  Mars. Van cacao weten onderzoekers inmiddels dat het flavanolen bevat die hart en bloedvaten beschermen. Nadat wetenschappers op de positieve gezondheidseffecten van cacao stuitten, heeft Mars geld gestoken in nog meer studies. Volgens Harold Schmitz, onderzoeksdirecteur bij Mars, sponsorde Mars meer dan honderd studies naar de gezondheidseffecten van cacao. Maar net als Heinz maakte Mars al jarenlang producten met cacao vóórdat de hype ontstond.

Uit het succes van Heinz en Mars kunnen we twee lessen leren. Beide bedrijven produceerden het product waaromheen de hype ontstond al jarenlang. Ze springen niet ergens op in omdat de mode dat voorschrijft, maar ze opereren op een terrein dat ze goed kennen, en waarop ze zichzelf hebben bewezen. Dat is de ene les. De andere is dat Heinz en Mars niet hebben afgewacht totdat de trends rondom hun producten losbarstten. Heinz en Mars hebben in die trends langdurig, structureel en fors geïnvesteerd. Ook profiteren van een hype is hard werken.