Proceslijn in de winkel bij Tony's Chocolonely

proceslijn-tony-chocolonely

‘Waarom zouden mensen naar onze winkel komen? Albert Heijn verkoopt ons product immers ook,’ vroegen ze zich af bij Tony’s Chocolonely. Hun antwoord: een minifabriek waar klanten hun gepersonaliseerde reep van de proceslijn af zien rollen.

Waar ze die bijzondere winkelfabriek wilden gaan maken? Waarom niet gewoon een monumentaal pand, hartje Amsterdam, in een souterrain van de Beurs van Berlage! Leuke extra uitdaging, toch? Rick van Doorn, IT-manager van Tony’s laat ons het resultaat zien. Met een beetje hulp staat er nu een heuse fabriek. ‘Onze eerste eigen fabriek’, vertelt Rick.

Gepersonaliseerde reep

In een monumentaal pand in Amsterdam staat nu dus een chocoladefabriek. Eén die uitgerust is met de modernste besturing, communicatie en volgsystemen. Een klant komt in de winkel, heeft drie verschillende smaken chocolade en 20 soorten ‘inclusies’, of vulling om uit te kiezen. In een reep kunnen maximaal twee soorten chocolade en drie inclusies worden verwerkt. Via een orderinputsysteem gaat de bestelling de fabriek in - zichtbaar voor de besteller door een enorme glazen scheidingswand tussen winkel en fabriek, en een half uur later is de reep klaar om af te halen. Tony’s motto is ‘delen’, dus wordt de reep geproduceerd in twee helften, ieder verpakt in een eigen wikkel en vervolgens verpakt in een deelbare omverpakking. Ideëel, hip en gepersonaliseerd: ook de wikkel stel je zelf samen.

jaap-rick-tony-chocolonely

Uitdaging

Met name de communicatie van die winkel naar de fabriek, dat was een spannende. Verschillende technische partners leverden dit huzarenstukje op. Dat alles onder de leiding van Jaap Leuijerink van IJssel Technologie, ingehuurd als projectmanager. Tijdens ons bezoek is hij ook aanwezig, dus hij kan ons prima uit de doeken doen hoe het project er in zijn geheel aan toeging. ‘De uitdaging was vooral gelegen in het feit dat er een natuurproduct verwerkt wordt waarvan die verwerking ongelofelijk nauw luistert. Het tempereerproces van chocolade bezorgt zelfs de beste chocolatiers nog wel eens hoofdbrekens. De temperatuur, de tijd, het afkoelproces: alles moet heel precies verlopen. En als je zo’n fabriek met een nieuw procedé in een beperkte ruimte wilt inrichten, moet je over flink wat punten heel goed nadenken. Alleen al het feit dat je twee verschillende chocolades met verschillende eigenschappen in één mal wilt verwerken, levert allerlei uitdagingen op. Want je kunt de mooiste software hebben, chocola doet wat het zelf wil. Mijn eerste reactie was: dit kan helemaal niet. Maar, we zijn de uitdaging aangegaan en voilà: het is gelukt! Dankzij alle betrokkenen.’

Rick herkent die reactie wel. ‘Mensen verklaarden ons in eerste instantie voor gek. Er kwamen natuurlijk verschillende vraagstukken voorbij die echt wel om specialistische kennis vroegen. Want je kunt wel een chocoladefabriek bouwen - hoewel dát an sich voor ons dus al een eerste keer was, maar je moet de orderengine laten communiceren met die fabriek. Dus de opdrachten, die vanaf verschillende bestelstations in de winkel kunnen komen, moeten gesnapt worden door de besturing van de productie. En tegelijk zijn hygiëne, veiligheid, traceability, conditionering van de ruimte en procesbeheersing stuk voor stuk sleutelonderwerpen. Bovendien moet je natuurlijk aan allerlei richtlijnen voldoen. We hebben heel wat denkwerk verricht om de gehele procedure from scratch in te richten en veel wielen uitgevonden.’

proceslijn-tony-chocolonely

Hij lacht als hij het zich allemaal weer herinnert. ‘De verschillende partijen moesten goed met elkaar samenwerken. Voor de communicatie tussen de orderengine en de productie werd systeemintegrator VSE ons aangeraden door een van de betrokken partijen. Door die orderengine, die rechtstreeks vanuit de winkel naar de fabriek loopt, wordt normale orderafwikkeling ineens supercomplex. De logica van queuing bij grote aantallen - in welke volgorde moeten de repen worden geproduceerd, zijn alle batches optimaal gevuld, opdrachten vanuit de webshop - waar ook een bestelmogelijkheid komt - en het combineren van de juiste wikkel met de juiste reep, allemaal onderwerpen die flink wat denkwerk vragen. VSE programmeerde de interactie van de HMI’s met scanners en zorgde ervoor dat de juiste commando’s op de juiste momenten naar de juiste doseerunits worden gestuurd.’ De repen worden gevolgd met behulp van RFID en nummering in de mal.

Stefan Lekkerkerker van VSE legt uit wat er bij die interactie komt kijken. ‘Er zit een groot verschil tussen de communicatie in de wereld van machines en de wereld van een webserverapplicatie. Om het simpel te zeggen, ze spreken niet dezelfde taal. We hebben de vertaalslag verzorgd, zodat de vraag van de webserver op de juiste manier binnenkomt bij de cpu van de machine en de retourcommunicatie weer correct wordt verwerkt. We communiceren over de komst van een batch, of die goed- of afgekeurd is, welke wikkel erbij hoort. In een Raspberry Pi wordt de vertaling gedaan van API’s naar bits en bytes voor de plc en vice versa.’

Traceability

Traceability is niet alleen in het proces van de nieuwe fabriek een ‘ding’, maar ook in de grondstofstromen überhaupt. Tony’s staat erom bekend dat ze voor een eerlijke handel met de cacaoboeren staan. Rick: ‘We zoeken altijd een directe relatie met de boeren. We zorgen voor een goede betaling, voor opleiding en daardoor ook verbetering van de omstandigheden ter plaatse. We werken met een zogenaamde beantracker, die ervoor zorgt dat we van iedere boon de herkomst kunnen traceren. Op het moment dat die boon wordt verwerkt tot cacaomassa wordt dat natuurlijk iets minder gedetailleerd, maar de bonen die in de tank van 10.000 liter verdwijnen, zijn te traceren. En hetzelfde geldt voor de inclusies, die worden per batch aangeleverd. Is er met een bepaalde batch een issue, dan kunnen we de repen waarin die inclusies zijn verwerkt, traceren en terugroepen. Omdat we van de koper van iedere reep een telefoonnummer hebben, kunnen we die terugroepactie per sms doen.’

Bij de uitvoering van het project waren diverse partijen betrokken, vertelt Rick. ‘De kick-off bij het begin van de realisatie deden we met alle partijen aan tafel. Dat herinner ik me als een megagrote vergadering, hier boven in een zaal. Bedoeld als kennismaking en om de lijnen goed uit te zetten. Wie doet wat wanneer en waarom. En daarna startten de werkzaamheden. Vermogen erbij, koeling installeren, persluchtvoorzieningen aanleggen, passen en meten om de verschillende onderdelen naar binnen én op hun plaats te krijgen, muurtje aanpassen.’ We bekijken de fabriek en zien het passen en meten en de creativiteit van de oplossingen met eigen ogen. Zoals het spreekwoord zegt: waar een wil is, is een weg.

Lees ook
'Een bedrijfscultuur kun je niet van bovenaf bepalen'

'Een bedrijfscultuur kun je niet van bovenaf bepalen'

Tony’s Chocolonely heeft dit jaar een tweede plaats veroverd in de strijd om de titel ‘beste werkplek van Nederland’. Wat heb je nodig om zo’n werkplek te worden? ‘Alle medewerkers leven de kernwaarden van Tony’s.’ Kernwaarden van Tony’s Chocolonely zijn ondernemend, kritisch, eigenzinnig en om blij van...

De tien dimensies van de digitale transformatie

De tien dimensies van de digitale transformatie

Over de digitale transformatie wordt veel gezegd en geschreven. Zo gebruiken foodbedrijven technologie om de supply chain te optimaliseren en verspilling van voedsel tegen te gaan. Consumenten maken steeds vaker gebruik van het internet en apps om eten te bestellen (via Thuisbezorgd.nl, Picnic of Domino’s Pizza). Volgens onderzoek van MIT zijn...

Digitale herkenning van varkens maakt slachtblik overbodig

Digitale herkenning van varkens maakt slachtblik overbodig

Vandaag zijn de eerste varkens zonder slachtblik afgeleverd bij een slachterij in IJsselstein. Dit slachtblik is een verplicht oormerk wat moet aangebracht worden voordat een varken naar het slachthuis gaat. De identificatie-functie van het slachtblik wordt overgenomen door een digitaal oormerk wat het dier al direct na geboorte krijgt aangebracht. Ieder...