ING: Hoge inflatie kan verduurzaming in toeleverketens hinderen

duurzaamheid-pexels

Voedingsbedrijven moeten de komende jaren vanwege wetgeving meer doen om arbeidsomstandigheden in internationale toeleverketens te verbeteren en milieuschade te beperken. Tegelijkertijd is er vanuit afnemers veel druk om prijzen laag te houden en zo de inflatie voor consumenten te beperken. Op de korte termijn zorgt dit voor een spagaat en kan dit investeringen in verbeteringen in ketens hinderen, maar vanwege de aanstaande wetgeving en maatschappelijke druk op bedrijven zijn dergelijke investeringen vaak noodzakelijk, schrijft ING Research.

Door de grote diversiteit van bedrijven en toeleverketens is de opgave voor het ene voedingsbedrijf veel groter dan voor het andere. De taak is het grootst voor de naar schatting 500 tot 1.000 middelgrote en grote producenten en handelaren die én een groot aantal leveranciers hebben en over meerdere continenten inkopen. Dit stelt ING Research in de nieuwe sectorstudie Food & Agri.

De consumentenvraag naar duurzamere voedingsmiddelen is de afgelopen jaren gegroeid en daardoor schenken bedrijven meer aandacht aan de gang van zaken in hun toeleverketens. Met een marktomvang van 8 miljard euro zijn de uitgaven aan duurzamere voeding in vijf jaar tijd ruim verdubbeld en deze producten zijn goed voor een marktaandeel van bijna 15 procent binnen de totale uitgaven aan voeding. Naast de vraag van consumenten hebben bedrijven ook andere beweegredenen om hogere duurzaamheidseisen te stellen aan de producten die ze inkopen. Ceel Elemans, ING Sectorbanker Food: “Dit gebeurt bijvoorbeeld vanwege doelen in hun duurzaamheidsstrategie, de vraag van afnemers, de wil om reputatierisico’s te verkleinen of door nieuwe wetten en regels.”

Hoge inflatie

De prijzen van voeding lagen in april ruim 8 procent hoger dan een jaar terug en dat was de sterkste stijging in 20 jaar tijd. Boeren en voedingsfabrikanten hebben vooral te maken met hogere kosten voor grondstoffen en energie en geven dit waar mogelijk door aan hun afnemers. Tegelijkertijd geven supermarktketens aan scherp op de inkoopprijzen te letten. Doordat prijs een zeer dominante rol speelt in huidige contractonderhandelingen kunnen ambities om ketens verder te verduurzamen in het gedrang komen. Ook kunnen consumenten door de stijgende prijzen van voeding en levensonderhoud eerder geneigd zijn om in plaats van een keurmerkproduct voor een regulier alternatief te kiezen.

Wetgeving

Nieuwe Europese richtlijnen en nationale wetgeving stellen bedrijven nadrukkelijker verantwoordelijk voor hun inkoop en manier van produceren. Van bedrijven wordt verwacht dat zij risico’s in hun toeleverketens identificeren en eventuele negatieve gevolgen van hun handelen zoals onderbetaling of milieuschade binnen hun ketens tegengaan. In eerste instantie richt wetgeving zich vooral op grote bedrijven, maar die leggen de vraag ook neer bij hun grote en kleinere toeleveranciers. Dergelijke wetgeving gaat de keuzes van bedrijven beïnvloeden, maar door de tijd die nodig is voor implementatie en de doorvertaling naar de bedrijfspraktijk duurt het een aantal jaar voordat dit volledig is geland.

Complexe toeleverketens

De taak om ketens en mogelijke risico’s in kaart te brengen is voor de ene voedingsproducent of handelaar een stuk overzichtelijker dan voor de andere. Binnen de voedingssector is de uitdaging het grootst voor bedrijven die importeren van buiten Europa en daarnaast inkopen bij een groot aantal leveranciers. Wat het extra complex maakt, is dat die leveranciers soms weer bij duizenden individuele boeren inkopen. Naar schatting van ING Research zijn er zo’n 500 tot 1.000 middelgrote en grote Nederlandse voedingsfabrikanten en -handelaren die tot die groep behoren en met zeer complexe toeleverketens te maken hebben.

Ceel Elemans, “Naast die 500 tot 1.000 bedrijven zijn er echter ook veel kleinere bedrijven die ook internationaal inkopen, voor wie het lastig is om stappen te maken door de beperkte invloed die ze kunnen uitoefenen en hun behoefte aan specialistische kennis. Voor hen ligt de oplossing meer in samen optrekken bijvoorbeeld door middel van initiatieven binnen een brancheorganisatie”.

Kosten-baten analyse

Vanwege de aandacht voor toeleverketens moeten voedingsbedrijven een afweging maken over tot waar hun ketenverantwoordelijkheid reikt en hoe ze daar invulling aan kunnen geven. “Die afweging wordt bemoeilijkt omdat er tegenover concrete financiële kosten een aantal minder tastbare baten staan, zoals de waarde van een intensievere samenwerking met leveranciers”, aldus Ceel Elemans.

Lees ook
Bierbrouwerij AB InBev verduurzaamt met zonnepanelen

Bierbrouwerij AB InBev verduurzaamt met zonnepanelen

Bierbrouwerij AB InBev heeft een zonnepark met 434 zonnepanelen in gebruik genomen op het dak van de Horeca Technische Service in Gilze. De zonnepanelen zijn geplaatst door eigenaar Schroders Capital (namens Real Estate Gateway Fund) en levert 190.000 kWh per jaar.

Vijf jaar Smart Food Alliance

Vijf jaar Smart Food Alliance

Al vijf jaar zet de Smart Food Alliance zich in voor het ontwikkelen van duurzame, gezonde en eerlijke voedselketens door betere samenwerking en meer innovatie. Dit jubileum werd gevierd in aanwezigheid van Minister Staghouwer van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV).

Druk op bedrijven om te verduurzamen neemt toe maar aandacht lijkt te verslappen

Druk op bedrijven om te verduurzamen neemt toe maar aandacht lijkt te verslappen

Duurzaamheid staat bij veel bedrijven op de agenda, maar er is nog een lange weg te gaan. Dat zegt Cees Elemans van ING tijdens zijn presentatie ‘Verankering van duurzaamheid in uw businessmodel’ op Food Technology 2022.